Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

"ΟΝΕΙΡΑ"


Ονειρεύομαι να....


σας αφήνω λίγο χρόνο για σκέψη....

τι ονειρεύεσαι?

Υπάρχουν όνειρα στη ζωή σου που δεν έχουν σχέση με υλικά αγαθά?

Μήπως τα ίδια μας τα όνειρα μας "κοιμίζουν"?

Μας βάζουν σε μια διαδικασία κυνηγητού για μεγαλύτερο σπίτι, πιο γρήγορο αυτοκίνητο, άλλο ένα πτυχίο και όλα αυτά μας βυθίζουν σ' ένα ανελέητο κυνηγητό δουλειάς, άγχους και κυρίως δυστυχίας.

Όταν ξυπνήσουμε, κάπου στη δύση των χρόνων που μας πιστώνει αυτή η ζωή, θα πλησιάσουμε τον πανάκριβο καθρέπτη μας κι εκείνος θα έχει μόνο ρυτίδες να μας δείξει.

Ξοδεύουμε τη ζωή μας τρέχοντας πίσω από ΠΟΛΛΑ δύσκολα και μερικές φορές ανέφικτα όνειρα. Κι εκείνα πάντα τρέχουν πιο γρήγορα. Τα όνειρά μας τρέχουν με τον πληθωρισμό και εμείς με τις αυξήσεις των καταθετικών επιτοκίων. ΑΝΙΣΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, και δεν είναι καν από τις περιπτώσεις που αξίζει να πει κανείς "είναι το παιχνίδι που μετράει".

"Ποιότητα ζωής" θα μου πεις. Μήπως....λέω.... μήπως?... η ποιότητα κρυβόταν στη ζωή που έκαναν πριν έναν αιώνα όταν στο τραπέζι είχαν τα απαραίτητα και μετά το τραπέζι έστηναν γλέντι "τρικούβερτο"? Και μετά το γλέντι ο ύπνος ήταν ήρεμος και τα όνειρα είχαν ουρανό και θάλασσα και πουλιά και μελωδίες!

"The most pitiful among men is he who turns his dreams into silver and gold" Kahlil Gibran

(μετάφραση) "Είναι για λύπηση ο άνθρωπος που μετατρέπει τα όνειρά του σε ασήμι και χρυσό"